• Powstaje nowe osiedle w WSM Latyczowska na Pradze Południe
  • Utworzenie pierwszej polskiej spółdzielni mieszkaniowej z inicjatywy działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej oraz działaczy Związku Rewizyjnego Spółdzielni Robotniczych. Członkami założycielami byli m.in. Bolesław Bierut, Jan Hempel, Adam Pruchnik, Maria Orsetti, Teodor Tepliz, Stanisław Tołwiński, Stanisław Szwalbe.
  • Rejestracja statutu Spółdzielni, które określił cele na: „dostarczanie i wydzierżawianie członkom tanich i zdrowych mieszkań budowanych drogą samopomocy zbiorowej przy poparciu instytucji państwowych i komunalnych, zaspakajania wspólnymi siłami kulturalnych potrzeb członków.”
  • Wmurowanie kamienia węgielnego pod pierwszy dom spółdzielczy przy pl. Wilsona (dziś już nieistniejący, zniszczony podczas Powstania Warszawskiego w 1944).
  • Oddano spółdzielcom pierwsze 28 mieszkań. Prosta architektura domów mieszkalnych była dziełem znanych awangardowych architektów tamtych czasów Brunona Zborowskiego czy Stanisława i Barbary Brukalskich.
  • Zaczyna działalność Dom Społeczny, mieszczący m.in. przedszkole i bursę dla młodych robotników. Dom Społeczny był też miejscem gdzie działało Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy Lokatorów WSM „Szklane Domy”.
  • Powstawały kolejne kolonie WSM na Rakowcu, przy ul. Pruszkowskiej oraz kolonia VI jako zespół „wychowawczo-integracyjny” obejmujący, sklep, pralnię, suszarnię, kąpielisko z łaźnią parową, przedszkole, bibliotekę.  Budowa poszczególnych kolonii finansowana była z pożyczek udzielonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego, Komitet Rozbudowy m.st. Warszawy, włoski bank Banca Commerciale Italiana, oraz przez Towarzystwo Osiedli Robotniczych oraz umowy ze związkami zawodowymi m. in. Polskiego Związku Tytoniowego, Monopolu Spirytusowego, Pracowników Kolejowych, Pracowników Umysłowych, Tramwajów Miejskich i innych.
  • Ukazują się pierwsze trzy numery pisma „Życie WSM”, które odegrało ważną rolę w propagandzie wewnętrznej Osiedla oraz w kształtowaniu i umacnianiu więzi sąsiedzkiej.
  • Powstał pierwszy samorząd mieszkańców, jako agenda Stowarzyszenia „Szklane Domy”
  • Na V kolonii przy ulicy Suzina, powstał Teatr im. Stefana Żeromskiego, którym kierowała społecznie Irena Solska.
  • Spółdzielnia liczy 24 budynki mieszkalne, które zamieszkiwało 5.396 osób. Dominującym typem mieszkań był mały lokal pótoraizbowy, którego czynsz był proporcjonalny do zarobków robotników i nisko uposażonej inteligencji.
  • W wyniku ostrzału i nalotów uszkodzone zostały wszystkie budynki Spółdzielni. Najbardziej ucierpiały kolonia I i II.
  • Powstała początkowo konspiracyjna Pracownia Architektoniczno-Urbanistyczna w oparciu o potrzeby Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, w której pracowali architekci i działacze Spółdzielni. Konstruowano w niej studia nad planem przyszłej Warszawy
  • W Stolarni WSM odbył się pierwszy zjazd lewicowych działaczy PPS
  • W mieszkaniu Juliusza Rydygiera, przy Krasińskiego 18, została powołana Polska Partia Robotnicza i wybrany jej Komitet Centralny
  • WSM przeszła pod nadzór niemieckiego Zarządcy Komisarycznego Franza Kopischa.
  • W Kotłowni WSM (róg ul. Suzina i Próchnika) rozpoczęło się Powstanie Warszawskie o godz. 13.30 (oficjalnie w Warszawie dopiero o 17.00). Żołnierze OW PPS, wziąwszy broń z magazynu przy ul. Suzina natknęli się na patrol niemiecki i doszło do wymiany ognia rozpoczynającego Powstanie
  • Pierwsze powojenne Walne Zgromadzenie Delegatów WSM
  • W WSM wmurowano kamień węgielny pod budowę pierwszego nowego budynku mieszkalnego w powojennej Warszawie
  • Powstaje Zakład Osiedli Robotniczych przy Ministerstwie Odbudowy. Jako centralny organ inwestorski w budownictwie mieszkaniowym. Rozpoczęcie centralizacji budownictwa mieszkaniowego i hamowanie dalszego rozwoju spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego.
  • Żoliborski Dom Kultury został zamknięty dla ogółu mieszkańców
  • Odebrano WSM odbudowane po wojnie przez Spółdzielnię, budynki starego osiedla TOR na Kole oraz dom na Krasińskiego 20 w X kolonii. Następują lata zastoju w spółdzielczym budownictwie mieszkaniowym. Przerwano działalność budowlaną. Zasoby mieszkaniowe WSM kurczą się a ze Spółdzielni występuje ponad 1500 członków.
  • Żoliborski Dom Kultury wraca do zasobów WSM
  • Następuje ożywienie w spółdzielczym budownictwie mieszkaniowym i dynamiczny rozwój WSM. Kontynuacja budowy osiedli Mokotów, Okęcie, Rakowiec, Koło. Przejęcie od Zakładu Budowy Osiedli Robotniczych budowy osiedla Serek Żoliborski
  • Położono kamień węgielny pod budowę nowego osiedla na Żoliborzu, na terenach znajdujących się tam ogródków działkowych. Nadano mu nazwę WSM "Sady Żoliboskie"
  • Powstają osiedla Bielany I, Bielany II, Bielany III i Serek Żoliborski
  • Powstają osiedla Zatrasie i osiedle Słodowiec
  • Spółdzielnia liczyła prawie 36.500 członków, z czego 9.700 oczekiwało na przydział mieszkania a w zasobach spółdzielni mieszkało ponad 94 tysiące osób.
  • Podział Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej i przekazanie innym spółdzielniom mieszkaniowym osiedli, które ze względu na odległość i różnych właścicieli były trudne w zarządzaniu i eksploatacji. Przy Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej pozostały osiedla Żoliborz I, Żoliborz II, Żoliborz III, Żoliborz IV, Bielany i Młociny
  • Powstaje nowe osiedle w WSM Nowodwory. Najpierw osiem czteropiętrowych budynków przy ulicy Ciołkosza a w 2001 r. jedenstopietrowy budynek przy Książkowej
  • Decentralizacja zarządzania spółdzielnią i dalszy podział WSM poprzez wyodrębnienie spółdzielni „Żoliborz Centralny” i Spółdzielni Chomiczówka
  • Powstanie osiedli Piaski, Wawrzyszew, Chomiczówka
  • Powstaje nowe osiedle w WSM HERY na Woli
  • Wydzielenie z Osiedla Wawrzyszew Osiedla Wawrzyszew Nowy